راه رفتن بر مدار دلهره و امید

کاظم دانشی یک بار دیگر تسلط ویژه خود را بر موضوعات مربوط به زندان و مجرمان و محکومان دارای پرونده های جنایی ثابت کرد. او که سابقه ساختن مستندهایی در رابطه با زندان ‌وبه ویژه اعدام دارد و به نقل از خودش در گفت و گو با رسانه ها حدود دویست اعدام واقعی را دیده است، در آخرین اثرش ؛ زنده شور توانسته است از همان سکانس آغازین ، هول و ولا را به جان مخاطبش بیاندازد و به نحوی موجز م موثر ، آماده شدن پنج محکوم به اعدام را برای رفتن به پای طناب دار را به تصویر بکشد .
کاظمی با اعتماد به نفس بالا در هدایت بازیگرانی که هر کدام به تنهایی توانایی محور قرار گرفتن در یک اثر سینمایی را دارند،آنها را به گونه ای کنار هم چیده است تا هر یک به موقع به میدان بیایند و ماجرای خود را نمایانده و سپس از میدان خارج شوند .
اما در این میان بهرام افشاری حقیقتا برگ دیگری از توانایی بازی خود را رو می کند. افشاری که پیش از این هم در نقش های کمدی و هم در کاراکترهای جدی ، لحظات و دقایق درخشانی را ثبت کرده است، این بار در لباس قاضی اجرای احکام، پیچیدگی های روحی و روانی چنین نقشی را بویژه در برخورد با دیگر شخصیتها (محکومان و همکاران زندان) به خوبی متجلی می سازد . گویی او به عنوان بازیگر برای هریک از اشخاص مرتبط با خود، چه کاراکترهای با حضور اندک و چه اشخاص برجسته ی ماجرا، نقشه ای برای بازی خود چیده و آن را به بهترین وجهی پیش می برد.
اساسا بازیگران در فیلمهای کاظم دانشی ، بازی هایی درجه یک دارند و یکی از دلایل چنین ارائه هایی ، فیلمنامه و خلق کاراکتر و دیالوگ‌های سنجیده و محکم در آن است. شناخت درست فیلمنامه نویس از فضا و مکان و کاراکترهای زندان و حواشی آن سبب می شود تا بازیگران هم با افزودن خلاقیت های فردی در مسیر خلق شخصیت، به نتایج درخشانی در اجرای نقش برسند.
در «زنده شور» برای همه ی کاراکترها وقت و دقت صرف شده است؛ از کاراکترهای فرعی همچون سرباز مامور کشیدن دستگیره که سر بزنگاه در انجام ماموریت کوچک اما خطیر خود ناکام می ماند تا قاتل دزدی که برای تفریح دختران خود دست به دزدی و قتل می زند(حامد بهداد)
حتی روحانی زندان (تورج الوند) بازی ماندگار و متفاوتی در این نقش دارد
نکته ی مثبت دیگر «زنده شور» در فیلمنامه کنار هم قرار دادن چند پرونده ی قصاص است که همگی ریشه در واقعیت دارند و گرچه در زمان ها و مکان های متفاوت رخ داده اند اما در اینجا و با تخیل نویسنده ، کنار یکدیگر قرار گرفته و در بستری واحد به مفهوم مورد نظر فیلمساز ؛ یعنی بخشش شکل داده اند.
القصه ، کاظم دانشی در آخرین اثر خود، به تکمیل توانمندی های خود در ساخت اثری اجتماعی _انتقادی پرداخته و توانسته است بیش از دو ساعت ، مخاطبان از طبقات مختلف اجتماعی را درگیر موضوعی کند که همواره دغدغه اجتماع است
بی تردید ، زنده شور هم مانند آثار قبلی او یعنی علفزار و بی بدن ، با اقبال مخاطب روبه رو خواهد شد….