و عشق نجات دهنده است

علیرضا معتمدی در اثر تازه خود « دختر پری خانم » که از نظر نگارنده تا حدودی غلط انداز است ، با اعتماد به نفس بیشتری ، معیارهای زیبایی شناسی شخصی اش را به منصه ظهور رسانده است.
عنوان اثر شاید ما را به کمدی های عامه پسند اجتماعی دهه شصت و هفتاد رهنمون می سازد ؛ آثاری که مثلا ایرج طهماسب می ساخت . اما آنچه در فیلمنامه و در ادامه در اثر جلوه می کند، یک ریشه در فرهنگ عامه و به تبع آن فانتزی دارد؛ مادر (زنی) که دو دهه است به کما رفته (در افسانه ها) طلسم شده و در ادامه مشخص می شود که می توان با بذل عمر توام با عشق حقیقی ، طلسم شکسته شده و او به زندگی باز می گردد.
در واقع معتمدی توانسته است پلی بین حکایات و افسانه های کهن و روزگار امروز بزند بدون آنکه در دام اکلکتیسیسم متظاهرانه بیفتد .
قهرمان او در میانسالی (چهل سالگی) و در وضعیتی که کرونا (عامل مدرن برهم زننده نظم امور) ایجاد کرده است ، تمام هم و غم خود را بر پرستاری از مادر خود گذاشته و علی رغم اینکه در دوره نوجوانی و در کنار حوضی افسانه ای آرزو کرده در آینده پول دار شده و دختر پری خانم عاشقش شود، حالا آرزوی بنیانی اش، بیرون آمدن مادرش از کما شده !
اما فرشته ی اعزامی که مامور اجرای آرزوهاست ، موکدا بر دو آرزوی دوره کودکی این مرد اصرار دارد.
تا اینکه دختر پری خانم حاضر می شود تا بخشی از عمر خود را بدهد تا مادر عشقش ، بار دیگر چشم به زندگی باز کند؛ «و عشق نجات دهنده است»
«دختر پری خانم» تا نیمه های راه جشنواره ، اثری کاملا متفاوت با دیگر آثار است و کارگردان هم در فیلمنامه و نوشتن دیالوگ ها و هم در طراحی صحنه و مدل کادر بندی و دکوپاژ و تدوین ، از پس زیبایی شناسی کار برآمده و علیرغم ریتم کند میانه های اثر، در مجموع توانسته است نظر دوستداران چنین آثاری را تامین کند .
معتمدی دقت در جزییات ؛ شامل توجه به رنگ آمیزی ، نور پردازی ، صداگذاری و…. را چاشنی کار اخیر خود کرده و در سکانس هایی مثل برگزاری مهمان بسیار موفق عمل کرده است
و البته همچنان که اشاره شد یکی از بهترین ویژگی های فیلم، ترکیب و تلفیق حکایت و افسانه با روایت زندگی امروز است