درباره فیلم سینمایی پل؛

جوانانی که زیر حجم انفجار از زندگی حراست کردند/ مخاطب «پل» نوجوانی است که از قهرمانانش خبر ندارد

کارگردان فیلم «پل» درباره این اثر و محتوای آن بیان کرد که هدفش این بوده که نشان دهد جوانانی زیر حجم انفجارها دوست دارند از زندگی حراست کنند.

نشست خبری فیلم سینمایی «پل» به کارگردانی محمد عسگری از آثار چهل و چهارمین جشنواره ملی فیلم فجر عصر جمعه  ۱۷ بهمن ماه با حضور عوامل فیلم و با اجرای حمیدرضا مدقق در پردیس ملت برگزار شد.

پدرام کریمی نویسنده، سیدمصطفی احمدی تهیه‌کننده، محمد عسگری کارگردان، روح‌الله زمانی بازیگر و طلا کرباسی طراح جلوه‌های ویژه در این نشست حضور داشتند.

در ابتدای این نشست عسگری کارگردان فیلم بیان کرد: در طول این ایام بودن ما و نبودن ما عوامل فیلم یا حرف زدن و سکوت مان همواره با حاشیه همراه بوده است. به دلیل نبود فضای گفتگو این شرایط برای ما مسئولیت سنگینی به همراه خواهد داشت. عده‌ای انتخاب کردند که نباشند من احترام می‌گذارم و این احترام از نظر من نشان از شجاعت است از این لحاظ که برای خون و جان یک عده جوان احترام قائل شدند و خشم خود را اینگونه منتقل کردند.

وی اضافه کرد: در این مدت ویدئوهایی دیدیم که همه گریه کردیم، انتخاب من هم این بود که حضور داشته باشم چون در برابر فیلم مسئولیت دارم در این روزها بارها از خودم پرسیدم باید در جشنواره باشم یا نباشم. امیدوارم دیگر این چنین سر مزار جوانان حزن را تجربه نکنیم این برای من رنج‌بار است. هر گونه گفتن تسلیت کلیشه است.

این کارگردان درباره فیلم نیز توضیح داد: من چند فیلم جنگی کار کرده‌ام که برای خون عده‌ای از جوانان بوده است. در سینمای جنگ گذشته از فضای انفجار، پرداخت به انسانیت و درون انسان‌ها سخت است. وقتی درباره مهندسی جنگ مطالعه می‌کردم دیدم طولانی‌ترین پل شناور دنیا پل خیبر است هدفم این بود که موضوع اخلاق و انسانیت را به تصویر بکشم و بگویم مردم ما خون طلب نیستند و زیر حجم انفجارها دوست دارند از زندگی حراست کنند.

این کارگردان گفت: هدف ما ساخت یک قصه ساده روان بود که به عواطف هیجانی آدم‌های آن دوره می‌پردازد. ما با یک اثر معمایی و ملتهب روبه‌رو نیستیم این فیلم پیرامون اخلاق تولید شده است همان چیزی که برای ما واجب است به آن فکر کنیم. مگر هدف از ساخت «موقعیت مهدی» و «بچه‌های آسمان» چه بود به هر حال فیلمی ساخته می‌شود که دیگران ببینند.

مصطفی احمدی تهیه کننده هم بیان کرد: جان باختن هم‌وطنان و ‌هم‌میهنان را تسلیت می‌گویم و برای خانواده‌های آنها طلب صبر می‌کنم. ما می‌خواستیم در این فیلم روایت پل خیبر را داشته باشیم طولانی‌ترین پلی که در زمان جنگ بوده است. من تغییر ژانر را دوست دارم‌ در «درخت گردو» هم یک حادثه تاریخی را مطرح کردیم و بحث انسانیت را نشان دادیم این فیلم هم درباره همین امر است.

روح‌الله زمانی هم اظهار کرد: کارگردان نسبت به شناختی که به من داشت این نقش را به من داد. سعی کردم از تجربیات او استفاده کنم و طبق خواسته‌اش جلو بروم.

عسگری درباره روح الله زمانی گفت: وقتی فیلم «خورشید» قرار بود کار شود روح الله زمانی یک دانش‌آموز بود و من او را انتخاب کردم. آن موقع درخواستم این بود که دانش‌آموزان شلوغ را انتخاب کنند و روح‌الله فرد متفاوتی بود. او را به فیلم‌های دیگر معرفی کردم وقتی وارد فیلم ما شد ۸۸ کیلو بود، وزنش را به ۶۲ کیلو رساند و ورزش کرد و یک بدن عضلانی را برای خود ایجاد کرد. درواقع یک سختی عجیبی کشید که مسیر سختی هم در این فیلم طی می‌کرد بار تمام قصه بر دوش او بود.

وی درباره انتخاب بازیگران گفت: سعید آقاخانی اولین گزینه ما بود. او به زبان عربی صحبت می‌کرد و این بسیار کار سختی بود. غالب آدم‌هایی که انتخاب کردیم انتخاب اولمان‌ بود.

کریمی نویسنده اثر با اشاره به نشست قبلی خود بیان کرد: ما به خاطر فیلم «خیابان جمهوری» اینجا بودیم و نواخته شدیم، توهین شنیدیم و تهدید شدیم. ایران با موشک و بمب از بین نمی‌رود اگر فرهنگ و هنرش از بین برود قطعا از بین می‌رود.

کرباسی هم درباره جلوه‌های ویژه توضیح داد: بزرگترین چالش من در این فیلم این بود که بعد از مراحل فیلم‌برداری به تیم اضافه شدم و این فیلم ۷۴۷ تصویر ویژوال داشت.

محمود لاجوردی مدیر صدابرداری هم عنوان کرد: صدابرداری این فیلم با توجه به فضای باز لوکیشن‌ها کار سختی بود.

احمدی در ادامه گفت: امیدوارم این فیلم بفروشد.‌ سرمایه‌گذاری سفارش کار داده و این فیلم ساخته شده است. فیلم‌های دیگر هم در چرخه اکران نمی‌فروشند. نمی‌شود گفت چون صرفا ماهیت جنگی دارد نمی‌فروشد.

کریمی هم در پایان بیان کرد: کودک و نوجوان در فیلم‌ها نادیده گرفته می‌شود. مخاطب ما نسل نوجوانی بوده‌اند که از قهرمانان خود خبر ندارند. دوست داشتیم کاری کنیم که یک نوجوان هم ببینید یک آدم معمولی چگونه می‌تواند کار قهرمانانه کند بدون آنکه سلاح دست بگیرد.